Wirus TIK. Ryzyko uzależnienia dzieci od telewizji i urządzeń multimedialnych.

Wirus TIK. Ryzyko uzależnienia dzieci od telewizji
i urządzeń multimedialnych.

Co to jest „TIK”?

TIK – Technologie informacyjno-komunikacyjne, które wiążą się z używaniem: komputera, telewizora, telefonu, tabletu oraz z wykorzystywaniem procesów zapośredniczonych przez te urządzenia, które stwarzają ogromne szanse, jak i zagrożenia dla zdrowia i rozwoju dzieci.

Rozpoznanie problemu:

Kilkuletnie dziecko wykazuje dużą podatność na korzystanie z urządzeń multimedialnych.

Co może być przyczyną rozprzestrzenienia się „wirusa TIK”?

Początkowo dzieci z łatwością angażują się w oglądanie bajek i granie w gry, ponieważ aktywności te zapewniają stałe i różnorodne bodźcowanie. Niemniej jednak
z czasem dziecko sięga do wirtualnego świata po to, aby zaspokoić swoje potrzeby emocjonalne – miłości, uznania (warto pamiętać, że te podstawowe potrzeby winny być zaspokajane przez najbliższe osoby i społeczności otaczające dziecko). W szczególności najbardziej narażone są dzieci w rodzinie, w której występuje osłabienie więzi emocjonalnych, brak bezpiecznych granic stawianych dziecku i brak kontroli przez rodziców i opiekunów, co wiąże się z zaburzeniem bezpieczeństwa u dziecka. Ważnym elementem jest przedszkole i szkoła – tutaj autorytetem jest nauczyciel oraz poczucie przynależności dziecka do grupy. Jeśli dziecko ma obniżone poczucie własnej wartości, nie czuje się akceptowane przez rówieśników, ma trudności w nawiązywaniu przyjaźni, to również będzie uciekało w świat gier i bajek.

UWAGA! Rodzice często świadomie pozwalają dzieciom grać i oglądać tzw. bajki edukacyjne. W takiej sytuacji mogą łatwo wpaść w pułapkę, ponieważ nie wyznaczają dziecku ram czasowych, a wręcz pozwalają wypełniać nimi wolny czas. Niestety… mechanizm „uzależnienia” jest taki sam, jak opisany wyżej.

W takim razie CO ROBIĆ?

  • Czas spędzony na oglądaniu lub graniu musi być określony – pół godziny, godzina dziennie są wystarczające. Dzieci nie powinny korzystać z urządzeń multimedialnych w czasie przeznaczonym na naukę, ruch na świeżym powietrzu, posiłki, sen.

  • Podczas używania przez dziecko telewizora lub sprzętu do grania konieczna jest kontrola rodziców.

  • Ważne jest rozwijanie u dziecka wiedzy o sobie, swoich możliwościach, talentach, umiejętnościach nawiązywania przyjaźni i dbałość o aktywność w świecie realnym.

  • Rodzice powinni rozmawiać z dziećmi, bawić się, grać w gry planszowe, uczyć się
    i wykonywać codzienne zadania i obowiązki.

W jaki sposób można walczyć z problemem?

  • Zaczynamy od robienia częstych przerw.

  • Pomocne może być ustawienie telewizora lub komputera w miejscu, które uniemożliwia dziecku izolowanie się od reszty domowników.

  • Rozmowa w gronie domowników i znajomych o zagrożeniach płynących
    z nadmiernego oglądania telewizji i graniu w gry.

  • Pomocne są alternatywne zajęcia, szczególnie z zakresu aktywności fizycznej.

Opracowanie: mgr Agata Pajor

Źródło:

A.Wentrych: Zanim wkroczy specjalista, pod red.: M. Broda-Bajak, wyd. CEBP 24.12 Sp. Z o. o., Kraków 2016.