Co powinni, a czego nie powinni robić rodzice, aby wspomagać rozwój mowy dziecka?

Co powinni, a czego nie powinni robić rodzice, aby wspomagać rozwój mowy dziecka?
Oto najważniejsze zalecenia:

Tak postępujmy:

 

  1. Mówmy do dziecka dużo już od pierwszych dni jego życia.
    Nie podnośmy głosu, zwracając się do niego spokojnie.
  2. Nasze wypowiedzi powinny być poprawne językowo (nie używajmy
    języka tak zwanego dziecięcego, budujmy krótkie zdania, używajmy
    prostych zwrotów, modulujmy własny głos.
  3. Kiedy dziecko wypowie jakieś słowo, zdanie, starajmy się rozszerzyć
    jego wypowiedź, dodając jakieś słowa.
  4. Mówmy dziecku, co przy nim robimy, co dzieje się wokół niego. Niech
    mowa towarzyszy spacerom, zakupom, pracom domowym.
  5. Mówmy do dziecka, zwracając uwagę, aby widziało naszą twarz –
    będzie miało okazję do obserwacji pracy artykulatorów.
  6. Karmienie piersią zapewni dziecku prawidłowy rozwój układu
  7. Od najmłodszych lat uczymy dbałości o higienę jamy ustnej.
    Pamiętajmy, aby dziecko nauczyło się gryźć i żuć.
  8. Zwracajmy uwagę, aby dziecko oddychało nosem; w przypadku, gdy
    dziecko oddycha ustami, prosimy pediatrę o ustalenie przyczyny.
  9. Odpowiadajmy na pytania dziecka cierpliwie i wyczerpująco.
  10. Opowiadajmy i czytajmy dziecku bajki, wierszyki, wyliczanki. Uczmy
    krótkich wierszy na pamięć.
  11. Oglądajmy z dzieckiem obrazki, nazywajmy przedmioty i opisujmy
    sytuacje prostymi zdaniami.
  12. Śpiewajmy z dzieckiem. Jest to ćwiczenie językowe, rytmiczne, a
    zarazem terapeutyczne.
  13. Rysujmy z dzieckiem, mówmy co kreślimy – „…teraz rysujemy kotka.
    To jest głowa, tu są oczy, nos…”. Zachęcajmy dziecko do wypowiedzi
    rysunku.
  14. Wspólnie oglądajmy telewizję, wybierajmy programy właściwe dla
    wieku dziecka. Komentujmy wydarzenia pojawiające się na ekranie,
    rozmawiajmy na ich temat.
  15. Ogranoczajmy dziecku oglądanie telewizji oraz korzystanie z
    tabletem lub telefonem do 2 roku życia lepiej malucha nie sadzać
    przed
    TV nawet na krótko. A potem:
  • Bajka dla dwulatka powinna trwać do 10 minut.
  • Bajka dla trzylatków powinna trwać 15–20 min.
  • Starsze dzieci 1-2 godz telewizji dziennie

http://dziecisawazne.pl/urzadzenia-cyfrowe-a-rozwoj-mowy-dziecka/

  1. Starajmy się, aby zabawy językowe i dźwiękonaśladowcze znalazły
    się w repertuarze czynności wykonywanych wspólnie z dzieckiem.
    Wybierajmy do zabaw właściwą porę.
  2. Zachęcajmy swoje dziecko do mówienia (nie zmuszajmy!); chwalmy
    je za każdy przejaw aktywności werbalnej; dostrzegajmy każde,
    nawet najmniejsze, osiągnięcie, nagradzając je pochwałą.
  3. Dołóżmy wszelkich starań, aby rozmowa z nami była dla dziecka
    przyjemnością.
  4. Organizujmy dziecku zabawy w których może wcielać się w rożne
    role ( zabawa w sklep, w lekarza, dom itp).
  5. Zadbajmy o aktywność fizyczną dziecka: spacery, jazda na
    rowerze, gra w piłkę, zabawy ruchowe i taneczne, basen….
  6. Jeżeli dziecko osiągnęło już wiek, w którym powinno daną głoskę
    wymawiać, a nie robi tego, skonsultujmy się z logopedą.

22 . Jeżeli dziecko ma nieprawidłową budowę narządów mowy
(rozszczepy warg, podniebienia, wady zgryzu lub uzębienia),
koniecznie zapewnijmy mu opiekę lekarza specjalisty, ponieważ wady
te są przyczyną zaburzeń mowy.

 

 

 

 

Tego nie róbmy:

 

  1. Unikajmy podawania dziecku smoczka typu „gryzak”, zwracajmy
    uwagę, aby dziecko nie ssało palca. Następstwem tych niepożądanych
    zachowań mogą być wady zgryzu, które prowadzą do wad wymowy, np.
    wymowa międzyzębowa.
  2. W trakcie rozmowy z dzieckiem unikajmy zdrobnień i spieszczeń
    (języka dziecinnego), dostarczając dziecku prawidłowy wzorzec
    językowy danego słowa.
  3. Nie zaniedbujmy chorób uszu, gdyż nie leczone mogą prowadzić do
    niedosłuchu, a w następstwie do dyslalii lub niemoty.
  4. Nie gaśmy naturalnej skłonności dziecka do mówienia obojętnością,
    cierpką uwagą, lecz słuchajmy uważnie wypowiedzi, zadawajmy
    dodatkowe pytania, co przyczyni się do korzystnego rozwoju mowy.
  5. Nie poprawiajmy wymowy dziecka żądając, by kilkakrotnie
    powtarzało dane słowo. Niech z naszego języka znikną słowa:”Powtórz
    ładniej”, „Powiedz lepiej”. Wychowanie językowe, to nie tresura.
  6. Nie zawstydzajmy, nie karzmy dziecko za wadliwą wymowę.
  7. Nie zmuszajmy dziecka leworęcznego do posługiwania się ręką prawą
    w okresie kształtowania się mowy. Naruszanie w tym okresie
    naturalnego rozwoju sprawności ruchowej zaburza funkcjonowanie
    mechanizmu mowy. Często prowadzi to do zaburzeń mowy, a w
    szczególności do jąkania.
  8. Nie wymagajmy od dziecka zbyt wczesnego wymawiania
    poszczególnych głosek. Dziecko nie przygotowane pod względem
    sprawności narządów artykulacyjnych, niedostatecznie różnicujące
    słuchowo dźwięki mowy, a zmuszane do wymawiania zbyt trudnych dla
    niego głosek, często zaczyna je zniekształcać. W ten sposób
    przyczyniamy się do powstawania błędnych nawyków artykulacyjnych,

trudnych do zlikwidowania.

  1. Jeśli dziecko uczęszcza na zajęcia logopedyczne podejmijmy
    wspólpracę z logopedą, ćwiczmy z dzieckiem wspólnie.

Opracowała: Magdalena Kała